Ηιστορία του σπηλαίου ξεκινάει κάπου στο έτος 1960. Έπειτα από εντολή του προέδρου της Κοινότητας δύο νέοι της εποχής εκείνης, ο Αποστόλης Λάμπρης και Γεώργιος Κ. Καρακώστας, διάνοιξαν μια σχισμή, από την οποία αναύλιζε δροσερός αέρας. Η διάνοιξη έγινε ώστε να εξερευνηθεί το εσωτερικό της σχισμής, με αφορμή την άφιξη της σπηλαιολόγου Άννας Πετροχείλου. Μπαίνοντας με μεγάλη δυσκολία, έπειτα από 10 μέτρα, διαπίστωσαν ότι υπήρχε ένα ευρύ κοίλωμα. Η έλλειψη φωτιστικών μέσων εκείνης της εποχής, δεν τους επέτρεψε να συνεχιστεί η έρευνα. Αργότερα μελετήθηκε και εξερευνήθηκε τμήμα του σπηλαίου, που έχει μήκος 270 μέτρα
περίπου, το οποίο αξιοποιήθηκε και είναι προσβάσιμο στους επισκέπτες.
